Ja ja bla bla *gezeik over lijstjes*
Nou hier is die van mij dan:
Gister was het na 2 maanden wachten eindelijk zover. The National live in de melkweg. Ik ken zolangzamerhand echt elk woord van elk nummer uit mijn hoofd. Elk cd was weer fantastisch om aan te beginnen en ik heb hier dan ook zo lang mogelijk over gedaan. Nu word het echt tijd om ze van mijn mp3 speler af te halen. Want er zijn ook nog zoveel andere dingen die ik nog moet luisteren. Dit concert was dus een mooie afsluiter.
Als voorprogramma hadden ze Hayden meegenomen. Een singer/songwriter uit Canada. In het begin vond ik het redelijk saai, maar na een prachtige uitvoering van Leonard Cohen’s ‘Famous Blue Raincoat’ was ik verkocht. Een intressante veelzijdige zanger waar ik zeker nog meer van wil horen.
We waren bijna vergeten waar we voor gekomen zijn, The National! Wat een ongelovelijk lekker geluid hebben ze toch. Fantastische muzikanten die elkaar perfect aanvullen. Harde nummers als ‘Abel’ blazen je omver. Terwijl nummers als ‘Start a War’ je week maken. Semi-poetische teksten over het leven van de zanger raken me keer op keer. Ik heb het gevoel dat ik zelf ook iets gehad heb met Karen en Ada en Abel is ook mijn broer na vanavond. De rauwe stem, de heerlijke gitaarrifjes, het kundig vioolspel (!!), de strakke drums (door een John Lennon look-a-like) en bijpassende toetsen hebben mij een van de meest indrukwekkende concerten ooit bezorgd.
