Coldplay-typje

Coldplay .. Tja. Coldplay heeft mijn muzieksmaak veranderd. Ik kan er niets anders van maken. Voor ‘Parachutes’ was mijn smaak een beetje verdwaald. Ik luisterde een beetje punkrock en ska. Opzich best leuk een tijdje. Maar achteraf gezien een zeer eentonige periode. Door Coldplay ging ik weer verder kijken. Maarja dan wordt z’n band wereldwijd bekend en wat moet je dan?

Het gevoel wat daarbij komt kijken kan ik nooit helemaal plaatsen. Aan de ene kant ben je blij dat er zoveel mensen zijn die het met je eens zijn dat iets mooi is. Aan de andere kant wil je misschien toch een beetje anders zijn dan de rest. Owww jij bent zo’n coldplay-typje. Ik betrap mezelf er ook op. *stempel* Maar misschien ben ik zelf wel een. Chris Martin verpakt zijn zoetigheid nu eenmaal prettig. Ik identificeer me met het feit dat hij toegeeft meestal niet te weten wat te doen. Daarnaast wil een deel van mij ook gewoon zoete directe liedjes zingen over mooie dingen.

‘Rush of blood to the Head’ en zelfs ‘X&Y’ vind ik ook gewoon hartstikke mooi en ik denk dat ik ‘Viva La Vida’ weer net zo veel ga luisteren. De poezie is helaas iets verder te zoeken als eerst. Maar de lading is nog steeds hetzelfde. Lekker soft. Zeker een goede tegenhanger voor al die EK nummers. Ik heb het geprobeerd net in het Patronaat. Maar ik trek het echt niet. Ik zeg nee, tegen ole ole!